Limang Tula

0

Sa Surigao Del Sur

Ito ang tiyak: sa mababaw na libingan,
lasap pa rin ng mga uod ang takot
ng pinagpipiyestahang katawan
nang lumapat ang lamig
ng metal na nguso ni Kamatayan
sa kaniyang pawisang sentido–
Halik-paanyaya sa nakaabang na mundo
isang segundo ang layo
mula sa kalabit ng gatilyo.

Advertisements

Wala sa hapag ng lungsod ang lasa ng takot.

Sa lungsod kung saan
ang balitang isinasapinggan
ay inihahanda sa malayong kusina:
“Rebelde ba o militar?”
sambit mo sa pagitan
ng mga pagnguya.
Samantala, di kalayuan
sa lunan ng mga pagpaslang
silang mga luntian,
sukbit ang bigat ng itim
na karahasan–dagundong
ang halakhakan, habang

Patuloy sa pagpapak ang mga uod,
Patuloy ka sa pagnguya’t paglunok-

sa mga mata,
bubuka ang bibig sa masarap na anyaya
sa mga tainga,
lalasapin ng dila ang isinubong balita
sa ilong,
gagalaw ang mga talim ng ngipin
sa bibig,
para sa nakaabang na lalamunan.

***
Tanawin

Pasko na naman, O kay tulin ng araw,
Paskong nagdaan, tila ba kung kailan lang

Nagsa-karagatan ang kalsada
nang dumalaw sa lungsod ang ulan.
‘Sang dalampasigan ang bangketang
Himpilan ng mga nag-aabang
(na may kabu-kabuteng panangga)
sa tumal ng jeep-bangkang sasakyan.

Pasko, Pasko, Pasko na namang muli
Tanging araw nating pinakamimithi

Buti nalang may balsang kariton
(na kanina lang prutas ang laman)
na sumusuong sa mga alon
maitawid lamang sila habang
si Kris Aquino ay lumalamon
sa tarpolin ng isang tindahan.

Samantala, tuloy sa pagtugtog
ang malaking ispiker sa tabi:
Ang pag-ibig naghahari…

***

Tahimik

Tahimik ang walang pangalan
sa wikang nauunawaan.
Sintahimik ng ilang taon nang
abandonadong bahay.
Sa wikang nauunawaan,
multo ang tawag mo
sa nanananahan dito
at hindi itong tahimik na walang pangalan.
Tunog ng nagsasarang mga tindahan,
halimbawa, na susundan
ng mga blangkong mukha
pauwi sa kani-kaniyang tahanang
iniilawan ng lamlam.
Hindi ito nalalayo sa katahimikan
pagkatapos ng handaan:
walang kibo ang kaninang
kumakalansing na mga pinggan
sa ngayo’y nagdiriwang,
humihiyaw na kawalan.

***
Ang Pusa sa Tindahan

May pusang nahihimbing
sa may tindahan.
Kung paanong hindi siya nagigising
(o kunwaring hindi nagigising)
sa mga baryang kumakalansing
pambili ng yosi at Sting
(o Cobra), ng kendi at sitsirya,
pampaload ng ALLTXT20
o FLEXITIME 50,
hindi ko alam.
Basta’t nakaaaliw pagmasdan
ang umaangat-bumababa niyang tiyan.
Sa bawat paghinga, maalala mo ang lola mong
minsan mong binantayan sa pagtulog
sa takot na baka ibuga na niya
ang kaniyang huling hininga.
Hindi ako nag-aalala.
Malusog ang pusang ito; tila pinalulusog pa
ng kaniyang mga panaginip.
Madalas akong managinip
ng mesang naghahakot ng alikabok
sa isang silid na walang ilaw,
walang dumadalaw.

Hindi ako gumagalaw.
Palagi, nakaupo lang ako roon,
naghihintay sa kung ano.
Hindi ko maaaring gambalain
ang sinisilungang dilim.
Gusto kong naroroon ako sakaling
magtipon ang mga pusa
upang muling magkita-kita
sa pamayanang umiiral lamang kung gabi
habang ang lahat ay tulóg
at nananaginip.

***

Pagbabalik

Pagkatapos ng Pag-aabang sa Kundiman 2

Singhaba ng daan
patungo sa bago ninyong lilipatan
ang titig mo sa akin habang papalayo ka,
hila ng iyong mga magulang.

Marahil, hindi mo na kasi nagawang ibilin
na ingatan ko ang makikinis na batong
inipon natin mula sa inakalang bukal,
maging ang basket na sumasalo
sa mapupulang aratiles sa likod-bahay.

Sa mga taong nagdaan, batid kong
batid mong walang nakapigil
sa pagbabagong bihis ng ating bayan
(ang mga bato ay bato na lamang,
tumanda na ang mga batang
kaagaw ng mga ibon sa aratiles),
sapagkat nagbabalik kang walang gulat
ang mga mata, kahit pa kinakaharap
ang malaon nang palaisipan
ng mga umalis at naiwan.

Malaon na ring tumigil sa paghihintay
silang mga natutuyo’t nalaglaglag sa lupa.

Ni R Estrada

Share.
loading...
Loading...

Please follow our commenting guidelines.

Comments are closed.